Articles

Kicken & clicken

In Fotografie, Natuur, Vertelsels, Vlinders & nachtvlinders on 27 juli 2012 by Marjolein Stam getagged: , , , , , , , , , , , , , , , ,

De afgelopen week heb ik meer natuur met bijbehorende schoonheid gezien dan in het halve jaar daaraan voorafgaand. Dat werd tijd: ik miste het vlinderen en vogelen op Ameland en het kille weer deed me de tropen erg missen. “Al was het maar één troop” verzuchtte ik tijdens de natte moesson die zomer heette … Of dat een misan- of juist een filan- moest zijn, deed er niet zoveel toe – ik ging meer voor de heliotroop.

Toen ik zaterdag deelnam aan een excursie in de Rottige Meente, had ik geen idee hoe nattig die Meente zou zijn en hoe rottig de dazen me te grazen zouden nemen. Mijn benen zijn versierd met rode spikkels en bulten, alsof ik een slachtoffer van de waterpokken ben. Wat overigens zou kunnen; af en toe stonden we tot de kuiten in het drasse water en misschien bevonden zich daar wel pokken …
Mijn schoenen, die mij door de avontuurlijke binnenzooltjes al menig strandwandeling door stad en land hebben bezorgd (ze voelen alsof je met blote voeten over het strand loopt), deden hun naam eer aan: het was weliswaar vloed, maar ook dat liep niet vervelend. Het enige lastige was het zompige terrein, dat lopen, bukken en zoeken tot een complete work-out maakte.

Ondanks dat (en wat passerende kikkertjes) was het ontzettend leuk om met kenners op pad te zijn: de Latijnse namen vlogen in het rond en iedereen was even gespitst als ik. Opeens was HET moment daar: iemand signaleerde een zilveren maan! Eindelijk zag ik met eigen ogen dit zeldzame wondertje van schoonheid en knipte mijn camera als was ik een paparazza: niets mocht aan het toeval overgelaten worden, de foto’s moesten lukken!
Ik wist als groentje de anderen het beruchte stipje aan te wijzen dat de zilveren maan van andere parelmoervlinders onderscheidt – nog een ego-boost ook naast het maan-cadeau.

Tegelijkertijd had men wat verderop ook de grote vuurvlinder gespot, dus iedereen haastte zich naar dit unieke fladdertje. Alsof we in een heiligdom waren, zo hurkten we ademloos en klikkend om het vrouwtje heen, genietend details uitwisselend. Zodra zij opvloog en wat verderop weer neerstreek, deden wij hetzelfde – stel je voor dat we haar ook uit een andere hoek konden fotograferen! Stel je voor dat er überhaupt nog een andere hoek wás!!! Iedereen was lyrisch over dit prachtige vlindertje, dat toch maar mooi in Fryslân vliegt! Sterker nog, er vlogen er twéé, allebei vrouwtjes, dus er zou ook een mannetje moeten zijn!

Terwijl ik besloot dat het fysiek genoeg was en aan de barre tocht terug begon, vond men verderop het mannetje (waar ik stiekem toch ook wel jaloers om was – ik had hem ook zelf willen ‘hebben’) en ook werden eitjes gevonden. Dat is een fantastisch teken: de soort blijft in stand mits we de juiste omstandigheden blijven bewaken. Alleen hier en in de Weerribben komt deze soort voor – volstrekt uniek voor de wereld, deze kleine grote vuurvlinder!

Woensdag toog ik naar Bakkeveen, waar ik met één van de leden heideblauwtjes zou tellen. Mijn spieren waren net hersteld van de Rottige Meente-aanslag, dus het kon weer. Ik moest wel een lange broek aan, die bij de sokken in moest. Niks korte broek, niks sandalen. Een bloot hemdje mocht wel mits ik extra bedekking bij me had; op de hei verbrand je snel. Dat vonden de heideblauwtjes kennelijk ook: ze gingen echt niet met open vleugels in de zon zitten! Blijkbaar zijn zij wijzer dan hun neefje Icarus … Ik heb dus alleen foto’s van de mooie buitenkant van de vleugels, niet van het stralend blauw (of bruinig vrouwtjes-) binnenwerk.

Toen ik meteen struikelde door de oneffen ondergrond, zijn we naar een vlakker gedeelte gegaan om te tellen. We vonden op 2/3 van het perceel toch 181 blauwtjes, een heleboel heispannertjes, veel oranje zandoogjes, een paar passerende adhd-witjes en een bont zandoogje (dat bruin is).
Ook vond ik een prachtig bloeiende gentiaan, wat betekent dat de grond goed verzuurd en nattig is, de beste conditie voor dit veenheidegebied. Of het betekent dat ik goede ogen heb 😉
Een haas stoof voor onze voeten weg en een paartje roodborsttapuiten zat elkaar verderop achterna. Het was, kortom, fantastisch.

Nagenietend in een tuin vol vlinders spraken we af dit vaker te doen, waarna ik moe en met spierpijn maar wederom zeer voldaan het openbaar vervoer opzocht om huiswaarts te keren. Volgende week gaan we weer op excursie, ditmaal op zoek naar de kommavlinder. Zodra we die hebben gevonden, wordt er voor dit jaar een punt achter de excursies gezet. Maar voor mij zijn werelden heropend: ik heb mensen ontmoet met dezelfde passie en zij vinden het leuk om samen wat te ondernemen.
Ik heb mijn biot(r)oop gevonden en dat is kicken.

Advertenties

2 Reacties to “Kicken & clicken”

  1. Hoi,
    ik heb de foto van de Zilveren Maan van je geleend voor een aankundiging van een excursie. Het was de enige mooie die in kon vinden. Mocht dit een probleem zijn wil je het dan even laten weten. Ik zoek dan verder. Het staat hier: Vlinderexcursie in de Stadsgaten van Hasselt http://tinyurl.com/q3lbxod

    Groet René

    • Hoi René,
      Dank je wel voor je melding en ook voor het compliment! Erg aardig dat je het even meldt.
      Heel veel succes met en plezier bij de excursie!

      Hartelijke groet,
      Marjolein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: